[Inspiration ]  [article] บันทึกชีวิต จุดเริ่มของการเดินทาง by The Dojo Spirit

 
 
 

แด่ผู้เดินทาง …

 

Walker, there is no path,

The path is made by walking.
 

-Antonio Machado

 

      ผมมีความตั้งใจที่อยากจะเขียนบันทึกชิ้นนี้ในวาระครบรอบสามปีบนเส้นทาง "อาชีพ...กระบวนกรเพื่อที่จะเก็บประสบการณ์ และความทรงจำที่มีค่าให้กับตัวเอง รวมทั้งอุทิศงานเขียนชิ้นนี้เพื่อขอบพระคุณครูบาอาจารย์ทุกท่านของผม และเพื่อเป็นประโยชน์ให้กับคนที่สนใจการทำงานหรือเลือกมีวิถีชีวิตและเรียนรู้จักตัวเองบนเส้นทางสายนี้ ก่อนที่ผมจะย่างก้าวเข้าสู่อีกบทหนึ่งของชีวิต เพื่อเดินทางไปศึกษาต่อลงลึกในวิถีทางนี้ ณ อีกซีกโลกหนึ่ง ในอีกไม่กี่อาทิตย์ข้างหน้า.........

 

จุดเริ่มต้น...
 

      ย้อนกลับไปเมื่อสามปีที่แล้ว หลังจากเรียนจบและทำงานมาพักใหญ่ ช่วงนั้นเป็นช่วงที่ผมรู้สึกเหนื่อยกับชีวิต หมดไฟ ไม่มีแรงบันดาลใจ มีชีวิตอยู่แบบทำงานไปวันๆเท่านั้น เช้าขึ้นมารู้สึกไม่อยากตื่นไปทำงาน ตอนนั้นทำให้ผมได้นั่งทบทวนชีวิตหลายอย่าง และตั้งคำถามกับตัวเองว่า ที่ผมรู้สึกเบื่อหน่าย ไม่มีความสุขกับชีวิตและงานที่ทำเพราะอะไร แล้วเสียงข้างในลึกๆได้ตอบว่า “เพราะเราไม่ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองรักและมีความชอบจริงๆ” และที่เป็นแบบนี้ ก็ไม่แปลกเลย เพราะตั้งแต่จำความได้ ผมไม่เคยเลือกเส้นทางชีวิตที่มาจากแรงบันดาลใจของตัวเองจริงๆเลยจะว่าครอบครัวเลือกให้ก็ไม่ถูกนัก แต่เป็นกระแสสมมุติของสังคมมากกว่า ที่มีอิทธิพล เลือกทางเดินชีวิตให้เรามาตลอด

 

      ตอนนั้นผมเริ่มกลับมาเขียนบันทึกส่วนตัว ที่เป็นความรู้สึกที่เรามีต่อชีวิตที่ผ่านมา และลองได้กลับมาฟังเสียงเรียกภายในว่าถ้าหากเลือกได้ เราอยากจะมีชีวิตแบบไหน และเราให้คุณค่ากับอะไรบ้าง เมื่อเขียนไปหลายๆเดือนเข้า มีคืนหนึ่งผมได้กลับไปย้อนอ่านบันทึกทั้งหมด ผมรู้สึกเหมือนว่ามีคนอีกคนหนึ่งที่อยู่ข้างในตัวผม เป็นเหมือนเพื่อนเก่าแก่ ที่พยายามจะบอกอะไรบางอย่าง เหมือนเขาอยากจะออกมามีชีวิตในแบบที่เขาเชื่อและศรัทธา เสียงนี้พยายามเรียกผมเข้าสู่วิถีทางซึ่งไม่ใช่เส้นทางที่ผมกำลังเดินอยู่

 

คืนนั้นในใจเกิดความชัดเจนขึ้นว่า ถ้าจัดลำดับความสำคัญของสิ่งที่ผมให้คุณค่าภายในได้
สิ่งที่ผมให้คุณค่ามากที่สุดคือ เรื่องการเรียนรู้และเข้าใจตัวเอง ต้องการแสวงหาความหมายของชีวิตและการดำรงอยู่ รวมถึงต้องการเข้าใจเจตจำนงของชีวิตที่สัมพันธ์กับธรรมชาติและสรรพสิ่งรอบตัว 
ที่ผ่านมา ดูเหมือนผมได้ดูแลเสียงของความมั่นคงทางสังคมเพียงด้านเดียว ชีวิตที่เป็นอุดมคติสมมุติ คือมีงานที่ดี ในบริษัทใหญ่ เป็นที่ยอมรับในสังคม และหวังว่าถ้าทนทำต่อไปเรื่อยๆก็คงมีชีวิตสบายในบั้นปลาย

 

      เมื่อเกิดความสว่างขึ้นภายใน และเห็นตัวเองชัดขึ้นเช่นนี้ เหมือนผมได้ทะลายกำแพงสมมุติของสังคม ที่กักขังผมมาตลอดชีวิต จากวันนั้นเองที่ผมเริ่มเดินทางค้นหาวิถีชีวิตที่ตัวเองปรารถนาจริงๆ และเหมือนไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ไม่นานหลังจากนั้น ผมก็ได้พบกับ อ.ณัฐฬส วังวิญญู โดยการชักชวนของเพื่อนสนิทคนหนึ่ง ซึ่งผมจำได้ว่า เพียงแค่มีโอกาสได้เข้าร่วมกระบวนการเรียนรู้ครั้งแรก และได้รู้จักอาชีพที่เรียกว่า " กระบวนกร หรือ facilitator "ข้างในของผมรู้เลยว่านี่คือวิถีชีวิตที่สอดคล้องกับเสียงเรียกของจิตวิญญาณที่ดำรงอยู่ภายในตัวผมตลอดมา

 

      สำหรับผม การได้พบกับงานที่รักและเกิดแรงบันดาลใจ ทำให้ผมข้ามพ้นภาวะท้อและสิ้นหวังในชีวิตมาได้ และผมยังได้เรียนรู้ว่า สภาวะทางร่างกายและจิตใจที่เกิดขึ้นกับเรา โดยเฉพาะในช่วงที่วิกฤตเช่นนี้ บอกอะไรเราบางอย่างเสมอ เป็นเหมือนเสียงเรียกให้เราออกเดินทางค้นหา .... เส้นทางที่เราอาจมองไม่เห็นทางอยู่ก่อนหรอก เพราะเส้นทางนั้นจะถูกสร้างขึ้นด้วยการย่างเดินของเราเอง
 

โอม รัตนกาญจน์

 

บ้านชานเมือง

กุมภาพันธ์ 2555

Post by : TheDojoSpirit

- Goto Top -
Lastest Update
 
Other Articles